In beleid, bestuur en organisatiepraktijk wordt weerbaarheid nog te vaak voorgesteld als een optioneel versterkingsprogramma naast de “echte” opgaven van groei, transitie en dienstverlening, terwijl de werkelijkheid het tegenovergestelde laat zien: weerbaarheid is de operationele voorwaarde waaronder waarden en welvaart überhaupt overeind…
Lees verder
Technologische transitie- en transitiedebatten behandelen welvaart nog te vaak als een optelsom van groeicijfers, investeringsvolumes en concurrentiepositie, terwijl de feitelijke robuustheid van economische voorspoed wordt bepaald door de kwaliteit van het onderliggende systeem: vitale processen, kritieke infrastructuur, betrouwbare markten, rechtszekerheid, bestuurlijke voorspelbaarheid,…
Lees verder
De bescherming van de liberale democratische rechtsstaat en de onderliggende normen — rechtsstaat, mensenrechten en democratie — wordt in deze tijd te vaak benaderd als een constitutioneel vraagstuk in enge zin, terwijl de feitelijke bedreiging zich steeds vaker manifesteert via systeemdruk, bestuurlijke…
Lees verder
Binnen een Whole of Society Approach verschuift de focus van institutionele coördinatie naar maatschappelijke mobilisatie: overheid, bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties, kennisinstellingen, media, lokale gemeenschappen en burgers worden geacht gezamenlijk verantwoordelijkheid te dragen voor complexe transities. Die benadering heeft onmiskenbaar strategisch potentieel, maar bevat…
Lees verder
Binnen een Whole of Economy Approach verschuift het vertrekpunt van bestuurlijke coördinatie naar systeemcoördinatie: niet alleen overheden, maar ook financiële markten, investeerders, ondernemingen, sectorale ketens, arbeidsmarkten, kennisinstellingen, infrastructuren en consumentenprikkels worden gezien als onderdelen van één economisch krachtenveld dat gelijktijdig moet bewegen.…
Lees verder
Binnen een Whole of Government Approach wordt verondersteld dat complexe maatschappelijke transities bestuurbaar worden zodra overheidslagen, ministeries, uitvoeringsorganisaties, toezichthouders en publieke ketenpartners hun interventies op elkaar afstemmen. Die veronderstelling is bestuurlijk aantrekkelijk, maar risicotechnisch misleidend wanneer coördinatie wordt verward met controle. Samenhang…
Lees verder
Governance failures met betrekking tot financial crime, integriteitsrisico’s en de daarmee samenhangende controleframeworks hebben in toenemende mate een dubbel karakter gekregen. Enerzijds zijn dergelijke tekortkomingen vaak het gevolg van een cumulatie van ogenschijnlijk lokale incidenten, achterstanden en uitzonderingen die zich in de…
Lees verder
De handhavingspraktijk binnen gereguleerde sectoren bevindt zich in een fase van structurele herijking, waarbij de klassieke focus op incidentgedreven onderzoeken en documentgebaseerde verantwoording plaatsmaakt voor een toezichtmodel dat primair leunt op data als detectiemechanisme én als bewijsdrager. Toezichthouders opereren in toenemende mate…
Lees verder
De handhavingspraktijk rond beschuldigingen van financieel wanbeheer, fraude, omkoping, witwassen, corruptie en schendingen van internationale sanctieregimes wordt in toenemende mate gedreven door data, technologie en de verwachting dat organisaties hun eigen feitenbasis sneller, vollediger en op reproduceerbare wijze kunnen vaststellen en presenteren.…
Lees verder
De aandacht van toezichthouders, aandeelhouders, maatschappelijke stakeholders en rechterlijke instanties voor cultuur, gedrag en ethische accountability binnen corporate omgevingen heeft zich in de afgelopen jaren ontwikkeld tot een zelfstandig en zwaarwegend toetsingskader. Cultuur wordt daarbij niet langer beschouwd als een abstract of…
Lees verder