Binnen het huidige Europese en nationale rechts- en bestuurskader kunnen kritieke entiteiten niet langer worden benaderd als louter organisaties die een verhoogd niveau van beveiliging behoeven, maar moeten zij worden opgevat als instituties waarvan de feitelijke continuïteit, bestuurlijke betrouwbaarheid en functionele weerbaarheid…
Lees verderIn het huidige institutionele en ondernemingsrechtelijke landschap behoren risico, continuïteit en veerkracht niet te worden behandeld als losstaande elementen van bestuurlijke terminologie, maar als drie nauw verweven dimensies van één geïntegreerde sturingsvraag die raakt aan de kern van besturing onder omstandigheden van…
Lees verderInterne beheersing, maatschappelijke inbedding en lokale beschermingscapaciteit behoren niet te worden behandeld als afzonderlijke beleidsdomeinen of als op zichzelf staande bestuurlijke voorkeuren, maar als onderling verweven voorwaarden voor de geloofwaardigheid, duurzaamheid en feitelijke werking van iedere serieuze beschermingsorde tegen financieel-economisch misbruik, corruptieve…
Lees verderIntegriteitssturing in economische structuren, financiële stromen en ketengebonden afhankelijkheden moet worden benaderd als een fundamenteel vraagstuk van economische ordening, institutionele beheersing en normatieve grensstelling binnen een omgeving waarin de formele contouren van recht, markt en organisatie in toenemende mate worden doorkruist door…
Lees verderIn een verweven dreigingsomgeving kan effectieve bescherming van de rechtsorde, marktintegriteit, economische continuïteit, maatschappelijke stabiliteit en publieke veiligheid niet langer worden opgevat als het product van afzonderlijk opererende beleidsdomeinen, gescheiden toezichtketens of geïsoleerde handhavingsinterventies. De feitelijke ontwikkeling van dreigingen laat een ander…
Lees verderIntegriteitssturing onder condities van vertrouwen, onrust en fundamentele onzekerheid moet worden benaderd als een bestuurlijke en normatieve kernopgave die zich afspeelt in een omgeving waarin de basale aannames van continuïteit, kenbaarheid en institutionele rust niet langer als gegeven kunnen worden behandeld. In…
Lees verderIn het huidige institutionele en economische tijdsgewricht werkt transitie niet als een afzonderlijk beleidsdossier, niet als een afgebakende reeks hervormingen en evenmin als een louter contextuele ontwikkeling waartegen bestaande vormen van toezicht, governance en risicosturing slechts behoedzaam behoeven te worden bijgesteld. Transitie…
Lees verderDe transitie-economie dient in de kern te worden begrepen als een fundamentele herordening van de economische en institutionele omgeving waarin kapitaal, productie, technologie, arbeid, data, energie, logistiek en geopolitieke afhankelijkheden gelijktijdig in beweging zijn geraakt en elkaar daarbij in toenemende mate versterken.…
Lees verderIntegriteitssturing kan niet overtuigend worden begrepen als een beperkte verzameling controlemaatregelen, detectiemechanismen of nalevingsverplichtingen die slechts aan de randen van een organisatie of financieel stelsel opereren. Een dergelijke reductie miskent de aard, de functie en de bestuurlijke betekenis van het onderwerp. In…
Lees verderDe herpositionering van integriteitssturing in een structureel veranderend risicolandschap kan niet langer overtuigend worden beschreven als een beperkte aanpassing binnen het klassieke domein van compliance, interne controle of juridische toetsing. Een dergelijke lezing zou de aard, de intensiteit en vooral de systemische…
Lees verder