Digitale weerbaarheid en de bescherming van kritieke entiteiten moeten binnen het huidige Europese en nationale normatieve kader worden benaderd als een structurele herdefiniëring van het object van bescherming zelf. Waar klassieke doctrines van infrastructuurbescherming voorheen overwegend waren gericht op de fysieke beveiliging…
Lees verderDe weerbaarheid van kritieke entiteiten kan onder het hedendaagse Europese en Nederlandse normatieve kader niet meer overtuigend worden begrepen vanuit een analyse die zich beperkt tot de interne organisatie, de eigen governance-structuur, de fysieke beveiliging van de eigen locaties of de formele…
Lees verderIntegrated Financial Crime Risk Management binnen kritieke entiteiten moet in de kern worden begrepen als een institutioneel ordeningsvraagstuk dat de grenzen van klassieke compliance overschrijdt en uitkomt bij de bescherming van de voorwaarden waaronder een essentiële dienst duurzaam, onafhankelijk en bestuurbaar kan…
Lees verderDe regulering van kritieke entiteiten onder de CER-richtlijn en de Nederlandse Wet weerbaarheid kritieke entiteiten markeert een verschuiving van uitzonderlijke betekenis in de wijze waarop de Europese en nationale wetgever de continuïteit van essentiële diensten normatief benaderen. Waar eerdere benaderingen van beveiliging…
Lees verderIn de huidige dreigingscontext kunnen kritieke sectoren niet langer uitsluitend worden beschouwd als onderdelen van de economie en de samenleving die bescherming verdienen in de klassieke zin van fysieke beveiliging, cyberweerbaarheid of operationele continuïteit. Een dergelijke benadering is te beperkt, omdat zij…
Lees verderDe opkomst van de richtlijn inzake de weerbaarheid van kritieke entiteiten (Critical Entities Resilience Directive, CERD) en de Nederlandse Wet weerbaarheid kritieke entiteiten (Wwke) markeert een ingrijpende herordening van het juridisch denken over bescherming, continuïteit en bestuurlijke verantwoordelijkheid binnen vitale en kritieke…
Lees verder