Integrated Financial Crime Risk Management
Binnen Farmaceutische sector en biotechnologie is Integrated Financial Crime Risk Management geen afzonderlijke compliance-laag, maar een manier om juridische, operationele en integriteitsrisico’s vanuit één samenhangend feiten- en risicobeeld te sturen. De inhoudelijke ankers in dit blok zijn Life-sciences-governance, integratie van het drie-lijnenmodel en bestuurlijke verantwoordelijkheid, Anti-omkoping, interacties met HCP’s/HCO’s, subsidies en sponsoring en Klinische onderzoeken, onderzoeksintegriteit, betalingen aan onderzoekslocaties en databetrouwbaarheid. Voor “Life-sciences-governance, integratie van het drie-lijnenmodel en bestuurlijke verantwoordelijkheid” geldt het volgende. Hier moeten eigenaarschap, onafhankelijke tegenspraak, beslissingsbevoegdheden, escalatie en bestuurlijke informatie zó worden ingericht dat verantwoordelijkheden helder blijven en materiële besluiten later volledig kunnen worden gereconstrueerd.
Voor “Anti-omkoping, interacties met HCP’s/HCO’s, subsidies en sponsoring” geldt het volgende. Hier wordt het onderwerp vertaald naar verifieerbare feiten, expliciet eigenaarschap, materialiteitscriteria, proportionele beheersmaatregelen, duidelijke escalatie en bewijs waarmee de gekozen handelwijze later kan worden getoetst. Voor “Klinische onderzoeken, onderzoeksintegriteit, betalingen aan onderzoekslocaties en databetrouwbaarheid” geldt het volgende. Hier zijn datakwaliteit, herleidbaarheid van data, toegangsbeheer, model- en cyberrisico, uitlegbaarheid, logging en digitale bewijsintegriteit bepalend voor zowel de operationele werking als de latere juridische verdedigbaarheid.
Voor deze marktsector betekent dit dat signalen uit bedrijfsvoering, juridische functie, compliance, financiën, data, technologie en onderzoek niet naast elkaar mogen blijven bestaan wanneer zij op dezelfde klant, transactie, derde partij, gebeurtenis of beslissing betrekking hebben. De kwaliteit van de beheersing wordt daarom niet afgemeten aan het aantal afzonderlijke controles, maar aan de vraag of materiële blootstelling tijdig wordt herkend, eigenaarschap helder is en beslissingen steunen op voldoende feiten en bewijs.