Kritik kuruluşların dayanıklılığı

Dijital dayanıklılık ve kritik kuruluşların korunması, mevcut Avrupa ve ulusal normatif çerçeve içinde, korumanın bizatihi konusunun yapısal bir yeniden tanımlanması olarak anlaşılmalıdır. Altyapı korumasına ilişkin klasik doktrinler daha önce ağırlıklı olarak tesislerin, varlıkların, ağların ve erişim noktalarının fiziksel güvenliğine yönelmişken, son yıllarda

Güncel Avrupa ve Hollanda normatif çerçevesi içinde kritik kuruluşların dayanıklılığı artık yalnızca iç örgütlenmeye, kendi yönetişim yapısına, kendi tesislerinin fiziksel güvenliğine ya da kuruluşun doğrudan kendisinin kullandığı süreçlerin biçimsel denetimine indirgenen bir analizle ikna edici biçimde anlaşılamaz. Böyle bir yaklaşım, kritik kuruluşun

Kritik kuruluşlarda finansal suç riskinin entegre yönetimi, özünde, klasik uyum anlayışının sınırlarını aşan ve bir temel hizmetin kalıcı, bağımsız ve yönetilebilir biçimde sürdürülebilmesini mümkün kılan koşulların korunmasına uzanan kurumsal düzen meselesi olarak anlaşılmalıdır. Geleneksel bir kurumsal çerçevede finansal dürüstlük, çoğu zaman, kara

Kritik kuruluşların, Kritik Kuruluşların Dayanıklılığı Direktifi ile Hollanda Kritik Kuruluşların Dayanıklılığı Kanunu uyarınca düzenlenmesi, Avrupa ve ulusal yasa koyucunun temel hizmetlerin sürekliliğini normatif düzlemde ele alış biçiminde istisnai önemde bir kaymaya işaret etmektedir. Güvenlik ve süreklilik alanındaki önceki yaklaşımlar büyük ölçüde belirli

Mevcut tehdit ortamında kritik sektörler artık yalnızca fiziksel güvenlik, siber dayanıklılık ya da operasyonel süreklilik anlamında korunması gereken ekonomi ve toplum unsurları olarak değerlendirilemez. Böyle bir yaklaşım fazla dardır; çünkü aynı sektörlerin giderek daha fazla, finansal nitelikli suç etkisinin stratejik dayanak noktaları

Kritik Kuruluşların Dayanıklılığı Direktifi’nin (Critical Entities Resilience Directive, CERD) ve Hollanda Kritik Kuruluşların Dayanıklılığı Kanunu’nun (Wet weerbaarheid kritieke entiteiten, Wwke) ortaya çıkışı, yaşamsal ve kritik sektörlerde koruma, süreklilik ve yönetişim sorumluluğuna ilişkin hukuk düşüncesinde derin bir yeniden yapılanmaya işaret etmektedir. Önceki koruma